Reyting Putları ve Yıkılan Değerler

Bir zamanlar putlar taştandı. Kırılır, devrilir, tarihe gömülürdü.
Bugünün putları ise daha sinsi: reyting, tıklanma, trend ve alkış.
Ne yazık ki bu putların önünde secde edenlerin elinde artık dini değerler var.
Ekranlarda, sahnelerde, sosyal medya vitrinlerinde; kutsal olan ne varsa hoyratça harcanıyor. Ayetler bağlamından koparılıyor, hadisler magazin malzemesine dönüştürülüyor, ibadetler alaya alınan bir dekor hâline getiriliyor. Çünkü “çok izleniyor”. Çünkü “gündem oluyor”. Çünkü “para getiriyor”.
Oysa din, reyting artırma aparatı değildir.
İnanç, şov malzemesi hiç değildir.
Bir cümle kurarken kırk kere düşünülen değerler, şimdi birkaç saniyelik videolara sığdırılıyor. Ciddiyet yerini laubaliliğe, hikmet yerini mizah maskesi altındaki hafifliğe bırakıyor. “Ama niyetimiz iyi” deniyor. Niyet iyi olabilir; fakat sonuç, değeri ayaklar altına almaksa, o niyet masumiyetini çoktan kaybetmiştir.
Daha acısı şudur:
Bu yapılanlar dine değil, dindarlara da zarar veriyor. İnancın ağırlığı, vakar ve edebi; bağırarak, sulandırarak, ucuzlatılarak temsil edilemez. Kutsal olan, pazarlık konusu yapılamaz. Çünkü kutsalın değeri, ne kadar izlendiğiyle değil, ne kadar yaşandığıyla ölçülür.
Bugün reyting uğruna değerleri yıkanlar, yarın “toplum neden bu hâlde?” diye sormaya da en önde koşacaklar. Oysa cevabı çoktan verdiler:
Çünkü kutsala saygıyı, popülerliğe feda ettik.
Unutulmamalı:
Her izlenen doğru değildir.
Her alkış haklı değildir.
Ve her konuşan, hakikati temsil etmez.
Bazı şeyler vardır ki korunması gerekir.
Sessizce, vakarla, edep ile…
Çünkü her şey reyting olabilir ama din asla olmamalıdır.